Seve non Sabe

#iranelection

2009-06-16T08:42:00.000+01:00

Mentres os medios habituais contan a verdade oficial, o pobo iraní amosa a súa cruda realidade a traves de twitter. Contan como o presidente electo Hossein Musavi foi avisado por telefono para que escribira o discurso da victoria e como á mañan seguinte o resultado das eleccións cambiara para perpetuar Ahmadinejad no poder. Unha conspiración posiblemente apoiada dende fora, comentan que hai forzas libanesas, e que o presidente iraní viaxou a Moscú nestes días de axitación. Pechan universidades, censuran internet e sacan os tanques á rúa.

Tamén contan como o pobo se levanta, como a policía non quere pelexar contra os seus (e probablemente as forzas sexan de paises veciños ou paramilitares) e vense imaxes de dor e morte nas rúas. Veremos en que da esta revolución popular.

Toda unha tristura en directo de tu a tu.

Falsos mitos sobre a nova gripe. O valor dunha palabra.

2009-04-29T14:36:00.005+01:00

Ten que vir un "bicho" dunhas micras de tamaño para facerme volver escribir no blog. E a cousa non é para menos. Os que traballamos no sector porcino, vemos o noso futuro cercano en perigo por culpa do afán sensacionalista dalgun xornalista. Hoxe saiu unha recomendación da Comisión europea que lle da un nome mais correcto á enfermidade: a nova gripe.

Estes dias tiven oportunidade de conversar con epidemiólogos, virólogos e algun que outro profesional moi cualificado e estas son algunhas das conclusións as que chegamos (para nada definitivas):

A nova gripe non ten que ver co porco. A unica relación do porco coa nova gripe, é que se supón que alí se produciu o fenomeno de conxugación por cohabitación: duas cepas do mesmo virus deron lugar a unha cepa nova con capacidade infectiva : H1N1
Non existen contaxios masivos animal-humano. Posiblemente existiron alguns casos iniciais de "inoculación forzada" e dende ahí a súa expansión debese a interaccións persoa-persoa. Non hai ningún perigo en convivir con porcos, nin en comelos.
O nome correcto da enfermidade e "Nova Gripe" causado polo Influenzavirus tipo A H1N1, segundo recomenda a comisión europea.
A problemática é distinta á da enfirmade causada por H5N1. O antigo virus, non se contaxiaba persoa persoa e era moito mais virulento.

Non dubido que seguiremos topando incorreccións na información que recibamos, e que se aclararán todalas dubidas que hoxe temos sobre a enfermidade co tempo. Polo momento, esto é o que eu penso e coma tal, contolle.

La guerra ha terminado

2009-04-01T08:48:00.002+01:00

Fai 70 anos, o xeneral Francisco Franco anunciaba o fin da guerra. Moitos estaban esperando con ansia que se rematara o conflicto. O que non sabían e que a represión ia continuar durante unha boa tempada.

Local non é 127.0.0.1. Internet global nun mundo local.

2009-03-10T17:47:00.005Z

Estamos a facer unha asociación cultural basada nun espazo. Somos poucos pero escollidos. Democracia asamblearia e moitas ganas de facer cousas.

Asi que tocoume revisitar as miñas ideas sobre internet local para esta asociación que non ten nome. Estamos plantexando crear unha rede social e un posible hacklab.A ver si existen posibilidades. Algunhas ideas:

As redes sociais poden fomentar a participación nas distintas actividades, así como incrementar a pluralidade e a voz de moitos membros
Amais de aumentar a visibilidade das accions como colectivo, pode servir como método de traballo interno
Un xeito de comunicar asociacións que xeograficamente estén alonxadas. Con internet, ¿quen dixo lonxe?

Estas poden ser só algunhas das vantaxes do uso de intenet no tecido asociacionista. O que está claro e que calqueira ferramenta que axude a desenvolver a participación da xente é positiva e entra dentro do noso colectivo. Pronto, mais e mellor.

O gran circo galego

2009-02-26T17:18:00.005Z

"Hai unha desvergonza total na mediocridade bloqueira que dirixe actualmente o partido, i é que como se percibe nas declaracións de Quintana, a visión parcial da realidade que orixina o crer que o nacionalismo é a solución total de toda índole de problemas, ergo o Bloque como único representante da tendencia é o salvador final do destino de Galiza, causa en definitiva a omisión inconsciente de todo erro gubernamental. Se ben moito peor sería a omisión consciente, tamén ben certo é que de xente máis sagaz sería iso indicativo."

Lido en internet

Engadiría que ningún fundamentalismo é bo e un pouco de sentido crítico vennos ben a todos. Parece que nos tempos de hoxe criticar ó Bloque significa ser fraguista ou pepero (¿?) e estar metido na conspiración PP-LaCoz-Sionistas-Españolistas. O pensamento único, tan típico da dereita como util na esquerda apropiase agora do recuncho nacionalista.

Eu non teño claro a quen votar e si o vou facer. Semprei pensei que a democracia e unha farsa, un engano que reduce a dúas ou tres as posibles solucións a un conflicto. Duas ou tres solucións e sempre os mesmos beneficiados.

E si leiches ata aqui e estas buscando unha resposta ou esperando que diga algunha palabra maldita, sinto decirche que non, non teño a túa resposta. E por suposto, non direi a palabra maldita.

Foto: O gran circo Galego

Google analytics e as fontes de tráfico

2009-02-19T20:28:00.003Z

Non entendo o enfado de algúns ó descubrir a forma na que Google Analytics contabiliza as fontes de tráfico . De todos era coñecido a sobreponderación que fai google con certos tipos de tráfico, e intuible cara a que lado estaba inclinado o sesgo. Ademais, estaba ampliamente documentado e citado en moitos posts sobre google analytics. Eu tamén penso que acaducidade da cookie en 6 meses e un pouco exaxerada, pero dino ben clariño, e unha "feature" e así debe ser considerada no analise dos datos.

Pero pola miña impresión, no mundo dixital a poucos lle importan este tipo de cousas namentres as cifras aparezan infladas coma binchas. Supoño que a quen vende aire, vapor ou fume convenlle mais notoriedade, ainda que sexa a costa da verdade.

As apariencias enganan... cada vez mais.

O conflicto palestino e Mahmoud Darwish

2009-02-16T17:43:00.005Z

Gustoume descubrir a Mahmoud Darwish, poeta palestino que me recomendou Celsiño. Perdome nas súas palabras, tentando adiviñar parte do que nos quere contar, tentando descubrir unha cultura que me é totalmente allea. E decatandome de canto mundo descoñecido me queda por coñecer.

Topome coa mellor descripción do conflicto palestino que lera nunca. Visto por un dos afectados, pero cunha obxetividade que asombra. E sobre todo, cunha claridade que non lle viría mal a todolos políticos involucrados que poñen pegas para que Palestina e Israel convivan en paz.

Pienso: quizá sea un asesino, o quizá

uno que habrá pensado que yo soy un asesino.

Él tiene miedo, ¡y yo también!

Extraido do poema de Mahmou Darwish "Él está tranquilo"

Poema completo en "El Pais"

A ética de Charles Darwin

2009-02-12T12:42:00.004Z

Hoxe cumplense 200 anos do nacemento de Charles Darwin, científico responsable da Teoría da evolución, ou mellor dito de parte de ela.

Polo que sabemos, poucos poderían adiviñar que aquel rapaz de 22 anos que se embarcou no beagle para dar a volta ó mundo, sería un dos persoaxes amais influintes do milenio. As cronicas din que Darwin era un pouco patoso, inseguro e temeroso... un pouco pailán que diriamos hoxe en día. A miña teoría e que o seu mestre Henslow embarcouno para se desfacer de el, ainda que é posible que xa coñecera as habilidades observadoras de este mozo. Durante a viaxe, Darwin observou a especiación nas pequenas illas do Pacífico, e xunto con observacions xeolóxicas abrironlle os ollos.

Pero Darwin, non é só un home de ciencia. Darwin significa a ética, e a loita dun home pola verdade (independientemente das súas conviccións). É triste coñecer que a teoría que hoxe goberna a bioloxía estivo agachada na mente do seu creador durante mais de vinte anos, por medo a rexeitamentos relixiosos. Nin Darwin mesmo cría o que dicia, pero él sabía que era verdade e atormentabase pensando o daño que faría á súa esposa os seus descubrementos.

Esta foi a historia dun home superado pola ciencia, polo destino e sobre todo pola honestidade. Unha historia que nos parece lonxana nestes tempos de modernidade, pero que non queda desfasada ainda que hoxe non sería posible por dous aspectos: os valores da xente non son relixiosos (son económicos) e a ciencia establecida cada vez é mais heterodoxa e non da lugar a discusión.

Por sorte, a alguns desencantados coa ciencia quedannos as tertulias nos bares, nos foros especializados ou nos blogs para seguir dandonos conta de que ciencia non é só traballo e coñecemento, se non tamén imaxinación é ética.

punto que?

2009-01-29T12:43:00.003Z

"Se dice, se siente, .Net no es competente"
la monda lironda...

Canada existe

2009-01-27T15:52:00.005Z

Neil Young é un artista canadiense afincando nos EUA coñecido ultimamente por andar facendolle a puñeta á Bush, pero que pasará á historia por ser dos cantantes mais recoñecidos no século pasado (e agora neste) con 48 referencias sonoras propias, ademais dos proxectos colectivos Buffalo Springfield e Crosby, Stills, Nash and Young. Un autentico crack que ten feito de todo, dende directos, musica para peliculas, ata documentales ou ficcións. Por escoller algunha peza entre tanto material recomendable, quedome co disco Ragged Glory (1977) e co film Greendale.

Nomeansno e unha banda de punk rock dende Vancouver, Canada. Formada polos irmans Wright no ano 79 a partir do slogan dunha campaña antiviolación, levan 12 discos ademais de incontables EP´s e outros proxectos paralelos. Son case trinta anos no underground, e hoxe con casi sesenta anos seguen co seu punk frenético-hipnótico xirando por todo o mundo. Poderiame quedar co "Small parts isolated and destroyed" (1988).

Trailer Park Boys e unha serie de televisión canadiense que leva seis temporadas, emitida na península na canle dixital "Paramount Comedy" (e nos vosos P2P favoritos). A acción,rodada coma un falso documental, transcurre nun parque de caravanas onde se xunta o mellor de cada casa. Ademais de ser disparatada e explicita, e moi moi divertida.
Pois si tres das artistadas que mais sigo están feitas por canadienses, algo terá o segundo maior pais do mundo.

Creación de contidos en twitter

2009-01-23T15:11:00.004Z

Pois seguimos con twitter (a ilusión do recén chegado) dandolle voltas a como crear contido (ou polo menos visitas ó teu contido) dende esta plataforma. Pareceme que este tema esta infravalorado, en parte pola pouca importancia que lle da twitter as busquedas no seu sitio, que non aparecen moi visibles. Pero secadra a importancia dos contidos creados en twitter non está no seu propio buscador, si non no pai de todolos buscadores. San Google!. Teñome topado algún twitt moi ben posicionado en google.

De todolos xeitos, e moi complicado xerar algún tipo de contido en 140 caracteres que nos permiten, pero podemos tentalo polo menos con algunhas boas prácticas:

Menos verbos e mais sustantivos, a ser posibles propios: Supoño que e mais descriptivo escribir "Seve vai mercar Público que trae unha peli de Jhon Wayne" ca escribir "Seve vai mercar o xornal que trae unha peli".
Abreviaturas de enlace a man: en vez de deixar que as faga automaticamente twitter creando un enlace sin significado (http://tinyurl.com/c3ffgrdkke) facelas a man na paxina de tinyurl e aportando significado(http://tinyurl.com/Obamapresident)

Con estas duas ideas moi sinxelas, seguro que o noso twitter terá "mellor" presencia nos buscadores.

Eu non son Anxo quintana

2009-01-19T14:04:00.006Z

Pois parece que tivo éxito o anuncio de Quintana, no que parodia os contos de Axterix e Obelix. O spot está ben feito, e resulta curioso ainda que ás veces non conven esquecer que os anuncios políticos deben vender programas e ideas coherentes en lugar de exaltar a figura (figurín diria eu) dunha persoaxe en concreto. Porque para vender fume, xa temos o resto da publicidade ¿non?.

Eu discrepo en varios aspectos:

A calificación do estado español como imperio romano, e a do propio Anxo Quintana como salvador da terra non é mais ca unha caricatura do que d everdad ocorre. Habería que preguntarlle a Quin porque pacta cando lle peta coas hordas imperialistas. Este tipo de ideas e as do signo contrario, non fan mais que polarizala sociedade galega mais ainda.
¿Galiza non se vende?. Non, subastase!Por si fora pouco, usan a imaxe da Plataforma Galiza non se vende. Plataforma á que non pertence o Benegá nin ningunha das súas filiais (ADEGA, etc) por motivos políticos.

E xa postos a falar, falaremos da web. Cunha realización técnica impecable, a cargo dos monstros galegos do 2.0 olvidase da discrepancia. Os únicos botóns que se ven son positivos, e para comentar hai que estar rexistrado, polo que supoño, desfilarán as tropas rebeldes do partido a facerlle a rosca ó seu lehendakari... ~~Nada de escoitar os cidadans, nin cabe posibilidade de amosarle o descontento con algunhas das políticas desenroladas.~~

Por que o que importa non son as ideas, si non a imaxe. E xa postos ó circo, eu penso que lle quedaría moi ben un spot de circo romano: Touriño e Feijoo de leons, os galegos no foso e chega Quin e salvanos a todos da hecatombe. Moito mais vistoso e moito más efectivo!

ACTUALIZACIÓN: Pois estaba trabucado, non só se ve o meu comentario (e mais que non están moi de acordo co video) si non que me engaden nun directorio de novas sobre o BNG dende a Comisión Nacional da Sociedade de información do BNG.
BNG na rede

Complementos indispensables para Twiteros novatos

2009-01-12T14:18:00.010Z

Pois este fin de semana, decidinme crear unha conta en twitter e outra en flickr. A de flickr está pouco explotada, teño que poñerme a procesar unha morea de fotos, mais o twitter xa o usei abondo como podedes ver na barra lateral.

(Si non sabedes o que é twitter, ademais de preguntarvos onde vos metistes nos últimos dous anos, diriavos que é unha rede social na que se publican nano-post (maximo 130 caracteres) respondendo á pregunta Qué estas facendo agora... Parece unha chorrada pero a verdade é que engancha bastante!)

O que me parece un milagre e que teña tremenda cantidade de usuarios. Vale que é unha boa idea, pero eu vexolle carencias por todos lados:

As funcionalidades son escasas, ademais de postear e responder ós teus seguidores pouco mais... Algunhas das funcionalidades que mais se usan recurrindo a medios externos son a creación de URL pequenas e o aloxamento de fotos. Non entendo porque sendo tan necesarias non están implementadas polo servizo... será por cartos carallo! :) SOLUCIÓN: tinyurl.com e twitpic.com. ACTUALIZACIÓN: Acabome de enterar que abrevias as URL´s el soiño... e eu facendo a man (serei pailán!)
A paxina principal non recarga.Non sei si é debido a miña incompetencia ou si realmente tanto queren aforrar en ancho de banda. Si non recargas a man, non che aparecen os novos twitts. Ainda vai facer falta unha blackberry...SOLUCIÓN: tuiter.tk
Ata que topei o servizo Search twitter por casualidade, non sabía como buscar contidos. Na páxina principal e no perfil non aparece o enlace ás busquedas... ¿unha páxina sen busquedas?

Asi que temos un servicio innovador con mogollón de usuarios que parece non estar aproveitado xa que para usar as funcionalidades básicas, son necesarios 3 servicios externos e mais un interno que non é accesible... Cada vez entendo menos.

Plus!: na próxima reunión, debate, ou xuntanza na que colabore na organización, plantexarei usar algún tipo de twitter analógico . Non sei si aportará algo pero seguro que fai risa :)

Para saber mais
Preguntas derivadas del análisis de uso de twitter
Estudio de usuarios de twitter
Analisis de visitas desde twitter
Twitter, ¿microbloggin o realidad aumentada?

ACTUALIZACIÓN: para xeoposicionar os nosos twitts... Twitxr

Xornais dixitais, blogs de empresa e defuncions programadas

2009-01-09T13:27:00.003Z

Pois parece ser que despois do peche anunciado a primeiros de ano dos blogs sobre cidades de NH Hoteles|Vive la ciudad, hoxe anunciase o peche do xornal dixital ADN.es. Aparentamente non teñen moito que ver, pero eu penso que son duas variantes de novos tipos de xornalismo, contidos creados por profesionais (no xornal sempre e nos blogs en moitos casos) que parece que son os primeiros en ser reducidos pola maldita crise.

Supoño que os grandes directivos que levan as rendas, e que agora botan man do estribo para parala besta que eles mesmos azoutaran pensaron que a mellor maneira de reducir costes, e reducir público obxetivo. E o que non me colle na cabeza, é que seguramente ambos departamentos poderían subsistir cuns costes mínimos comparados con outras canles de comunicación, e cuns rendementos por inversión moi considerables.

Pero non, eles deciden que non hai cartos e internet coma sempre, é prescindible. O tempo dirá quen ten a razón.

I hate... formularios de contacto

2009-01-08T20:38:00.005Z

Pois unha nova entrada cunha nova categoría adicada a cousas tanxibles ou conecptos que me dan repelús... non digamos que é odio porque é unha palabra moi fea, pero si que me repatean!

E o gran honor de empezar vai por o formulario de contacto. Si, ese enlace tan moderno que nos leva a unha paxina cuns campos en branco que debemos cubrir para enviarlle un correo electrónico ó destinatario. Un simple correo electrónico.

E non digo que non debe haber algún caso concreto no que teñan bo uso os formularios... respostas masivas, enquisas personalizadas a traves de paxinas de aterraxe (landing pages), en definitiva calquer proceso que se dirixa á obtención dunha información por parte de un grupo de usuarios determinado. Pero de ahí a poñelo como contacto xeral...As contras do formularios de contacto son:

Inespecificidade :¿o mesmo formulario para un cliente potencial que para unha demanda de traballo?. A uns quedaralle grande, a outros pequeno e para ningñun será o axeitado.
Impersonalidade: ¿A quen me dirixo?. Non sabemos quen vai ler a mensaxe. Tampouco o lector ten certeza de quen o escribe. Pola miña experiencia perdense unha chea de datos, e ainda por riba non temos a certeza de telo enviado...Supoño que serán como imans para o spam pero eso non xustifica que haxa moito buzón de contacto abandoado...
Parece unha tontería pero ter que escribir o teu mail, e non poder gardar o do teu interlocutor é unha dobre incomodidade. Ademais de ser unha posible perda de clientes, de necesitar un segundo contacto (si no primeiro non che fai caso).

E agora chega o punto en que dubido en porque ninguen cuestiona os formularios de contacto e eu si. Teño lido documentación bastante ortodoxa sobre usabilidade na que alaban este tipo de paxinas.E casi todas as paxinas teñen algun formulario deste tipo. Algo haberá que eu non saiba...

O que si teño claro e que non me gustan os formularios de contacto, asi quue agora vou poñer en todolos que teña que encher :

MAIL ME! NO FORMS!

e o que queira... xa sabe onde estou :)

Receita de proxecto 2.0.0.9

2008-12-29T15:44:00.005Z

Proxecto 2.0, comercial e autónomo (ingredientes para 1 persoa)

1 camión de ilusión (sobre 27 TM)
Unha garrafa de coñecemento do sector (5 L está ben, pero nunca sobra)
Medio kilo de financiación (un pouco dificil de conseguir, de non topalo, sustituilo polo doble de imaxinación)
200 gr de técnica (ninguen naceu aprendido)
200 gr de paciencia (mercar mais por si fai falla)
50 gr de sorte (mellor non quedarse curtos)
Esforzo e traballo ó gusto.

Sinto decirvos que non coñezo o resultado desta receita, ainda que confio no primeiro ingrediente para o seu éxito. Tamén decirvos que non é comida rápida, mellor facela en cociña económica e con agarimo como facía a nosa avoa.

E sobre todo desexarvos que comencedes o ano 2009 con tantas ganas e ilusión coma min.

Os mellores desexos

2008-12-24T16:43:00.001Z

Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon noB Bon Bon Bon Bon Bon Bon
Bon Bon
Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon Bon
Bon Bon
Bon BonBon Bon
Bon Bon

Bon BonBon Bon Bon Bon Bon noB Bon Bon Bon Bon Bon Bon

Tudo Bon!!!!!!

Probando Ad-sense

2008-12-22T14:57:00.001Z

Ando facendo unhas probas con AdSense, a ver como funciona ...

Si lle molesta a alguen que o poña nos comentarios (a ver si así hai algo de feedback...) :)

Plan de Negocio : non hai volta atrás

2008-12-19T14:26:00.007Z

Ando mirando como facer un plan de negocio. En google, moito curso, moita plantilla para encher os ocos, pero información escasa...
Eso si, algunha moi valiosa. Un gran post de baquia, con un decálogo de puntos para facer un bo plan de negocio. E o que mais me gustou, un plan de negocio ten que ser coma un conto, de Jesus Encinar.

A medida que vou avanzando doume conta que xa non hai marcha atrás. Hai mais xente implicada, mais esforzo posto e sobre todo Vanse definindo as formas onde antes só se vían borrons. Por iso o recomendo, non sei si servirá de moito para buscar financiación pero para definir ben o que se busca, seguro.

Secadra, un plan de negocio e a confirmación escrita de que unha persoa está tola. Tola polo que fai, por suposto.

Vivir no mundo Real(TM)

2008-12-12T17:22:00.001Z

Anonadado quedei cando me preguntaron nun test de innovación, si sabía que significaba WEB 2.0. Dinme conta que era a primeira conexión que tiña no Mundo Real sobre o mundo virtual.(TM)

Adeus Tempelhof : os últimos de Berlin.

2008-10-31T17:57:00.005Z

Construido nos primeiros anos 30, o aeroporto de Tempelhof en Berlin é o segundo aeroporto mais antigo do mundo en funcionamento, pero por pouco tempo xa que pechará as súas portas esta mesma noite logo de case oitenta anos de servizo. O edificio aturou de todo na súa longa vida, dende os bombardeos aliados na segunda guerra mundial, a ponte aerea que mantivo abastecido ós mesmos alemans, crisis de todolos tipos, etc pero non foi quen de aguantar o clamor popular de querer pechar o aeroporto, e fai uns meses e logo dun referendo popular decidiron botarlle o peche.

View Larger Map

O proxecto inicial do aeroporto de Tempelhof era unha monstruosidade, coma case todos os que propoñia a alemania nazi daquel enton. Un gran aerodromo para pasaxeiros, unha sede para a recen creada Luftwaffe e un gran espazo para as súas paradas aereas. Pero este proxecto veuse troncado coa chegada da guerra, e o aeroporto quedou convertido nun centro aereo para a guerra, onde se ensamblaban os famosos stukas e como aerodromo principal da capital do imperio xermano. Foi logo, durante o bloqueo soviético de Berlín, cando pasou á historia o converterse na salvación dos ianquis e servir como ponte aereo para levar suministros a Berlin durante mais dun ano.

Pasear pola Avenida Columbiadam mentres se escoitan os antigos avions saindo de Tempelhof e unha desas cousas que recordan o pasado aterrador desta cidade. Unha das poucas cousas que quedaban dun pasado que Berlín prefire olvidar (agás alguns nostálxicos e oportunistas que pretenden aproveitar o filón do turismo).

Berlín xa non será o mesmo sen Tempelhof.

Comercio electronico II : a competencia

2008-09-24T16:38:00.003+01:00

Logo de saber que producto imos vender, o segundo paso nesto do comercio electrónico pasa pola avaliación da competencia. A sabiduría popular di que "a competencia sempre é boa", unha reflexión sobre a que se podería falar moito. O que siempre é certo, e que a competencia debe ser estudiada nos primeiros pasos dun proxecto destas características.

No Mundo Real, a competencia restrinxese a empresas mais ou menos cercanas que traballan cos mesmos condicionantes (positivos ou negativos) cos que ti traballas. Pagarán uns soldos apróximados, teñen unhas tarifas de transporte similares ás túas e pagan os mesmos impostos (ou semellantes). Pero en internet as cousas cambian, e a competencia pode vir dende o punto mais lonxano e con unha serie de ventaxas ou desventaxas fronte ó teu modelo de negocio.

Un proxecto de ecommerce DEBE contemplar a competencia e podemolo facer nuns pasiños sinxelos:

Acudir ós buscadores na procura doutras webs que vendan os mesmos productos ca ti. Facer as pesquisas por productos (bebidas) e por marcas (fanta) e non esquencer a publicidade contextual. (Hoxe con Adwords, canta mais competencia teñas mais cara che vai sair a publicidade)
Revisar o posicionamento, imaxe de marca, catalogo, prezos e servizos que ofrece a nosa competencia. E indispensable estudiar os aspectos técnicos da tenda, así como os comerciais e de atención ó cliente. A mellor maneira e facer un pedido, comprobando por nos mesmos a capacidade que ten a nosa competencia.
A partir destes datos, plantexarnos o noso posicionamento respecto ós productos e ós clientes

E recorda, si ti non pensas que o podes facer mellor, entón non o fagas!

Analisis Competencia Online , presentación.

Mais | Comercio electrónico I : ¿Que vender?

Comida e cartos

2008-09-24T16:13:00.003+01:00

Fai tempo que lle veño dando voltas ó mesmo. Unha gran costume da blogosfera e aludir ás visitas coma unica razón de existencia dun blog. Si fas un comentario noutro blog con mais visitas ca o teu, pois falo por atraer visitantes. Si usas certas verbas, pois tamén. E si cortas os RSS, a unica causa posible e que che visiten.

Coma na vida mesma, cada un pode ter a suas propias motivacións independentes das visitas nos blogs. E como supoñer, que todo o mundo que traballa faino por cartos, e que todo o que facemos nas nosas vidas, e por popularidade ou beneficio directo.As motivacions para escribir un blog, coñeceas o propio autor, e ocorrenseme varias :

Como diario persoal, para ver nun futuro o que pensabamos no pasado.
Unha reflexión en voz alta sobre os aspectos que queremos suliñar.
Como motivación para aprender e investigar sobre temas que nos parecen interesantes.

E non sempre a mellor maneira de valorar os blogs e polo número de visitas. O caso dos blogs comerciais con tropecentas visitas e que hoxe en día estan pouco valorados por algunhas persoas.

Ocorreseme o simil dun artista, que non debe estar preocupado polo que pense a xente, si non por comunicar co seu traballo. Porque non todo na vida van ser comida e cartos.

O mundo según Eric Tabuchi

2008-09-19T17:02:00.005+01:00

Buceando no traballo de Eric Tabuchi vexo algo mais aló do alfabeto en camións. Os seus traballos sobre a vida cotiá, a metade de camiño entre o fotoperiodismo e o constructivimo sovietico, paranse en detalles que amosan a intervención humana e as súas consecuencias, con certo toque de inocencia e de sutileza. As alteracións visuais limitanse á ordenación e presentación dos fotogramas, sen intervir na maior parte das esceas, amosandose como simple espectador dunha realidade cambiante.

Os seus traballos sobre construccións, pequenos edificios ou monumentos (unha montaña de lixo por exemplo) son tremedamente estáticos e impersoais ensinando unha visión paciente e sinxela, non moi propia desta época. O meu preferido é a súa colección de 26 gasolineiras abandoadas que como di o autor "son as ruinas dunha road movie imposible"

Non é o fotografo mais técnico do mundo, nin o mais rechamante, pero Eric Tabuchi pode ver mais alá.

Fotografias de Eric Tabuchi

Visto en Microsiervos

Conexion a internet WiFI en locais públicos de Santiago de Compostela.

2008-09-09T16:50:00.005+01:00

Un listado de locais con wifi:

Baseado nunha historia real:Rúa Santiago de Chile, 32
Café Del Bolengo:Ramón Cabanillas, 17.
Café Teatro Garigolo:Rúa Algalia de Arriba, 1
Cafetería El Campus:Rúa Rosalía de Castro, 87.
Touro Tolo:Rúa Entremuros
Terra Nova:Plaza Rodrigo de Padrón.
Café Lembranza:Rúa Montero Rios, 39
Cafetería Carballal:Rúa San Pedro De Mezonzo 30
Bar Fusion:Rúa de Frei Rosendo Salvado 9
Centro Sociocultural del Ensanche:Rúa de Frei Rosendo Salvado, 14
Pub Ocurruncho:Rúa Entremuros 12
Estación de Autobuses de Santiago:Rúa de Tomiño,
M* Café y copas:Fonte de Santo Antón nº15
Central Perk:Rúa Nova de Abaixo.
La Taquilla:Rúa de Fernando III ‘O Santo’, 14
Tupperware:Rúa de Frei Rosendo Salvado 28
Café Garigolo:Rúa da Algalia de Arriba, 1
El Rincon De Gurpegui:Rúa Frei Rosendo Salvado 15
Café Recantos:Rúa San Miguel Dos Agros 2
Van Gogh Book:Rúa Travesa, 4
Centro Sociocultural De Fontiñas:Centro Sociocultural Aurelio Aguirre De Conxo, Plaza Aurelio Aguirre 1
Centro Sociocultural Jose Saramago De Vite:Rúa Carlos Maside 7
Cafetería Masterpool:Rúa Rosalía de Castro
Cafetería Kedaki:Rúa dos Salgueiriños de Abaixo 4
Cafetería del Auditorio De Galicia:Avenida Burgo Das Nacións S/N
Cafetería Airas Nunes:Rúa Do Vilar 17
Centro Sociocultural O Castiñeiriño:Rúa da Virxe de Fátima 1
Café ++++:Rúa do Vilar, 23
Peña Barcelonista de Santiago de Compostela:Bar A Estrada. Rúa da Estrada
Centro Sociocultural de Sar:Colegiata de Sar. Rúa Sar S/N
Cafetería Sport:Rúa da República Arxentina, 35
Café Bar Vivacce: Rúa de Ramón Cabanillas, 13
Cafetería Rúa Bella: Rúa Nova.
Cafetería Lumar: Rúa Santa Marta de Arriba, 7
Café-Pub La Conga: Rúa da Conga, 8

E outro listado de sitios con Wifi

Baseado nunha historia real : C/Santiago de Chile, 32
Cafeteria El Campus : Rua Rosalía de Castro, 87
Café Teatro Garigolo : Algalia de Arriba, 1
Touro Tolo : Rúa Entremuros
Terra Nova : Plaza Rodrigo de Padrón
Café Del Bolengo : C/ Ramon Cabanillas, 17
Café Lembranza : c/ Montero Rios
Moores : C/ Rodrigo de Padrón
Café Recantos : San Miguel dos Agros, 2
Café ++++ : Rúa do Vilar, 23
Café Airas Nunes : Rúa do Vilar, 17
Bar Fusion : C/ Fray Rosendo Salvado
El rincon de Gurpegui : C/ Fray Rosendo Salvado
Tupperware : C/ Fray Rosendo Salvado
Trapitos y Joyas : C/Santiago de Chile, 31
Van Gogh Book : Rúa Travesa, 4
Sino : Algalia de Arriba, 5
Cafetería del Auditorio de Galicia
Cafetería kedaki: Rua dos Salgueiriños de abaixo, 4
La Gallina Estrella: Republica Argentina, 41
Cleá: Transito dos gramáticos, 5
Centro Sociocultural de Vite: Carlos Maside, 7
Centro Sociocultural de Conxo: Campo de conxo, 15
Centro Sociocultural de Fontiñas: Rúa Berlin, 13
Centro Sociocultural do Ensanche: Frey Rosendo Salvado 14-16
Cafetería Masterpool: Rosalía de Castro
Cafe Lola

O primeiro está copiado de Diario de a bordo e a segunda elaboreina eu fai cousa de ano e medio coa axuda dos lectores de Santiago de Compostela | Vive la ciudad. A segunda está sin actualizar.

Calquera parecido entre elas, e mera coincidencia.

Uso e disfrute de Creative Commons

2008-09-09T10:31:00.007+01:00

Agora que a licencia Creative Commons está extendida, parece que algunha xente descoñece as características de esta modalidade. Ainda que son cambiantes, podense escoller distintas licencias (falaremos da mais usada Reconocimiento No-Comercial 2.1-España), que permiten a copia, difusión e distribución do contido CITANDO expresamente ó autor da mesma. Outra característica e a restricción para uso comercial dos contidos, cousa que non sempre se cumpre.

Parece que moita xente non se deu conta, e así podemos ver contidos practicamente copiados (ata cos mesmos erros) sin citar a súa procedencia. Esto, ademais de inmoral e ilegal.

Recordame o vello chiste de Jaimito que lle di o profesor que copiara do compañeiro do lado, porque na pregunta que un puxo "non o sei", o outro puxo "eu tampouco".

Actualización: Parece ser que si non aporta nada, ou queda o post moi longo, podemos obviar a cita.

Aaaamos hooooooomeeeee

Vendese Illa: Montaña clara

2008-08-30T08:46:00.003+01:00

A illa de montaña Clara está situada ó Norte de Lanzarote dentro do Parque Natural do Arquipelago Chinijo ainda que está en mans privadas. E agora pretendena vender por 9 millons de euros.

O despitado que a merque, que sepa que tense que someter ó deslinde de costas no que probablemente perda o 55% do territorio de 2,7 Kilómetros cadrados, e que probablemente o restante sexa expropiado ou adquirido polo estado dentro do seu programa de adquisición de espazos naturais.

E digo eu... ¿non habería outra solución para esta illa?

O conservacionismo privado e unha opción descoñecida no estado español, que trata de que institucions privadas (mais estables a cambios políticos e mais incorruptibles) se fagan cargo de espazos naturais para a súa conservación por medio de axudas ou con fondos propios. E unha gran alternativa para espazos que coma este, están en mans privadas.

Comercio electrónico I : ¿Qué vender?

2008-08-06T14:17:00.003+01:00

Polo xeral, primeiro está o producto e logo están as súas canles de venda (venta física ou por internet) ainda que neste caso vamos plantexar as cualidades que debe ter un producto para que a súa venta sexa exitosa por internet:
I)Segmento de mercado adecuado: esto debe ser o principal. Non creo que sexa moi rendible vender dentaduras postizas por internet. O target do noso producto debese topar ben representado na rede. En xeral de 18 a 50 anos.

II)Tamaño e volume adecuados: ainda que non existe nada imposible, os portes e a loxística debense ter en conta. Mellor productos pequenos e caros.

III)Competencia no sector.

Atendendo ó tipo de productos que queremos vender podemos seguir dúas estratexias :

A) Productos "raros": productos dificiles de topar, de consumo restrinxido ou minoritario seguindo as directrices da "teoría da cola larga". Superespecialización
B) Productos de consumo ordinario: dirixidos a un público mais xeral, debense dobras os esforzos comerciais (prezo e servizo) e de marketing.

E por suposto, todo o dito queda invalido no caso de ter unha gran vantaxe competitiva xa sexa comercial, loxística ou técnica... ainda que cada día e mais dificil innovar, nunca é imposible.

Algúns recursos:

Una tienda online sigue siendo una tienda
Enquisa sobre comercio electrónico na empresa
15 reglas básicas para vender en internet

Non vou de vacacions

2008-08-01T12:09:00.004+01:00

NonvoudevacacionsNonvoudevacacionsNonvoudevacacionsNonvoudevacacions
NonvoudevacacionsNonvoudevacacionsNonvoudevacacionsNonvoudevacacions
NonvoudevacacionsNonvoudevacacionsNonvoudevacacionsNonvouNonvouNon
NonvoudevacacionsNonvoudevacacionsNonvoudevacacions

¿Queda claro?

Subcontratando a web 2.0 : cink.es

2008-07-17T19:31:00.004+01:00

Pois hoxe chamame a atención cink.es, un "servizo de axitación 2.0". A idea pareceme boa, subcontratar externamente os servizos de blogging, microbloggin, e demais redes sociais. Poderia ter resultados creando "buzz", respondendo comentarios, animando twitter corporativos e demais lindezas.

A clave está no intrusismo. Os blogueiros somos moi recelosos das corporacións, e non nos gustan os convencionalismos nin os formalismos típicos das grandes corporacións. Si este tipo de servizos non pasan dun nivel informativo, poden resultar interesantes.

E como primeira proba para poder evaluar a sua eficacia, ocorreseme falar deles para ver si son quen de mirar pola súa imaxe corporativa. Para min, unha das tarefas mais importantes de todo este tipo de servizos. Mais información no seu blog corporativo.

Por certo, si queres colaborar con eles pidenche o curriculo , moi 2.0 non é ¿non si?

ACTUALIZACIÓN: Non sei si pola barreira lingüistica, o caso e que os rapaces de cink non respostan cando se fala de eles. Espero que traballen de outra forma cos seus clientes.

We are not what we think we are (Non somos o que pensamos que somos)

2008-07-01T17:12:00.006+01:00

Mirate ó espello e dime, ¿Que ves?.
Seguramente non fai falla que fagas o exercicio, e xa sabes o que verás. A imaxe que cada un ten de si mesmo, unha mestura entre o que somos, o que queremos ser e o que queremos que pense que somos. O que non se nos ocorre moitas veces, e que esa imaxe adoita estar distorsionada. Non somos o que pensamos que somos. Ainda que queiramos selo.

Somos o que somos

¿ou non?

Nota: O debuxo que ilustra este post, titulado Autorretrato de Escher pendura en fronte da miña cama para recordarme que non o son o que eu penso.

Texturas gratis para traballos artísticos

2008-06-24T15:51:00.002+01:00

Logo de andar fedellando coas fotos, topome cunha chea de paxinas que ofertan texturas de libre distribución para combinalas coas imaxes con resultado dispar. Ainda non sei o truco para facelo, cando o descubra direivolo. Namentres botadelle un ollo a estes sitios con texturas de balde

E por si non tedes bastante, unha selección de 92 fotografías creativas para todolos gustos.

Imitando a Jacob Carter

2008-06-17T10:17:00.005+01:00

Encantame o traballo de Jacob Carter, outro punto de vista grazas ás texturas sobre paisaxes que evocan as sensacions que producen. E como o meu atrevemento e tan grande coma a miña cabeza, ando tentando facelo mesmo con paisaxes mais urbanas, ainda que de momento o resultado non e todo o desexado. Seguirei "texturizando"...

Vía Codigo Cero
Foto: Barrio Europeo, Bruselas

Gustanme

2008-06-14T11:56:00.002+01:00

As fotografias orixinais
Os domingos pola mañan
As comidas con piña no vran
Fender "1958 Tele Relic" Custom Shop
Os sorrisos
Os ensaios científicos
Os paises baixos
Django Reindhart e George Orwell
As longas rectas da meseta
Os peixes
Chegar á casa antes das 7 da tarde
Sair da casa despois das 10 da mañan
Os robots

Para seguir aprendendo

2008-06-12T17:59:00.003+01:00

Estupendo artigo no blog de tipografias "Letritas" sobre a elección dunha fonte.
Documentalista enredado fala sobre os documentalistas cientificos e os científicos documentalistas.
"La diagramación en la arquitectura de la información" en nosolousabilidad.

Eu xa teño para un anaco...

As dez de Seve

2008-06-11T18:11:00.004+01:00

Xa me esquecera que fai un tempo, contestei a proposta de Sono-Tone (a revista galega da musica) as miñas dez cancions favoritas. Unha lista coma outra calquera.

Si queren coñecer a causa da miña esquizofrenia, ou alo menos unha das súas consecuencias, aquí están as dez de Seve.

Tres fontes de enerxía que NON salvarán o noso planeta

2008-06-05T18:29:00.003+01:00

Parece que co encarecemento do prezo do petroleo, a opinión pública está mais sensibilizada e sobre todo mais predisposta a pensar en outras fontes de enerxía, ainda que a información que circula e unha mixtura de cotilleo, esperanza e divulgación científica. Por eso ocorreuseme escribir sobre tres das fontes de enerxía nas que a xente deposita a súa esperanza de acabar coa dependencia do petroleo, pero que nunca poderán ser a solución (ainda que si poidan reducir ou diminuir o problema).

Enerxía mareomotriz: da enerxía que se obtén da forza das mareas falase que e limpa e renovable. Pode ser certo, ainda que no mundo non existen mais de vinte lugares onde instalar centrais deste tipo, e ainda que estas factorías destrozan literalmente a paisaxe e o ecosistema onde se colocan. É o caso da central de Rance en Francia, onde se destrozou o estuario do mesmo nome para producir enerxía. Veredicto : INSUFICIENTE

Enerxía da biomasa: existen moitas centrais pequenas espalladas polo mundo, o exemplo mais cercano e a planta de Nostián, creada polo concello da Coruña pra xestionar os residuos orgánicos. De todos son coñecidos os problemas particulares desta planta, ós que habería que engadir a emisión de gases de efecto invernadoiro de esta tecnoloxía (producen metano que ó queimar produce dioxido de carbono). Ademais, debemos pensar nunha estratexia de Reducción, Reutilización e Reciclaxe nos residuos, non nunha valorización enerxética dos mesmos. Veredicto: POUCO EFICAZ e EMITE GASES

Enerxía eólica: é moi limpa e de escaso impacto atmosférico ainda que de gran impacto paisaxistico. O seu principal problema e a irregularidade: non sabemos o que pode producir, e pode ter baixadas importantes que deben ser aocmpañadas de picos nas térmicas. E un complemento pero non poderiamos subsistir con ela. Veredicto : IRREGULAR

E así vemos, que cada vez nos quedan menos solucións únicas para acabar co problema das enerxías, e cada vez teño mais claro que a solución (si é que existes) será mixta.

Galego e empresas

2008-06-04T17:21:00.003+01:00

Martin Varsavsky, empresario, emprendedor e blogueiro argentino español explica hoxe no seu blog as razóns polas que o seu novo proxecto Fon non está traducido ó resto das linguas do estado español. Basicamente, expon :

Que o coste de desenrolo dunha lingua sobrepasa os 100.000 euros (WTF!)
Que como non ten cartos para as traduccións, vai publicar uns wiki para que os usuarios traduzcan para a súa empresa.

Eu penso que ten bastante morro. Está pedindo servicios que él valora en 100.000 euros (non sei si tomalo a coña ou meterme traductor) para logo sacar rendabilidade económica. A medio camiño entre o movemento social e o parasitismo empresarial...

O señor Varsavsky bota as súas contas atendendo ó número de clientes potenciales, sen tomar nota da fidelidade dos mesmos, da presenza e de outros factores que no son facilmente mesurables.

A empresa galega R (nunha situación moi distinta, por suposto) ven de anunciar a saída do seu servizo de mobiles cunha novidade respecto da competencia: a lingua galega nos terminales Nokia. Dous puntos de vista para a mesma idea.

Adega non se vende?

2008-05-29T10:56:00.003+01:00

Incrible pero certo. Unha das asociacións ecoloxistas mais importantes do noso pais, desmarcase da concentración en contra de REGANOSA (pranta regasificadora que queren situra na ría de Ferrol), e convoca outra manifestación paralela contra as piscifactorias.

Eu xa veño pensando que as asociacions ecoloxistas nunca deben estar ao servizo de intereses políticos coma no caso de ADEGA. Non son profeta, e que era visto. Coa subida do Bloque ó poder son moitos os proxectos que conseguiu e moitos os seus integrantes que pasaron a engrosar as filas da Xunta.

Galiza non se vende.

Visto en Chuza!

Social media consultant

2008-05-24T11:27:00.006+01:00

Realmente non me gustan os consultores. Mellor dito, pareceme moi complicado que unha persoa allea ó traballo diario dunha empresa/business, sexa capaz de aconsellar e dar leccións sobre como facer as cousas. Por suposto que saberá moito de inxeniería de procesos, pero de fabricación seguramente non teña nin idea.

A maior parte dos consultores que me topei no traballo, ofrecen solucións estandarizadas para problemas moi concretos e iso non resulta. Estou de acordo con Consultor Anónimo na súa visión da consultoría ainda que él apunta ás culpas do cliente, e eu apunto ás dos profesionais do sector.

De todolos xeitos penso que existe un florecemento de pseudoconsultores que non é normal. Ser consultor debería ser coma ser fermoso, un adxetivo calificativo que só ten merito cando o din os mais. De pouco serve que eu diga que son consultor, eu serei un profesional de calquera campo e serán os clientes os que me califiquen como consultor. Pero hoxe en día, calquera adopta un termo anglosaxón para o seu traballo coma Social Media Consultant, Information Technology Consultant, etc e triunfa no mundo dos consellos coma unha nova forma de relixión e moitas veces sin pasar polo catecismo.

Pero as cousas están así, e como dicía miña nai "Non só e selo se non parecelo". E moitas veces, a culpa do fracaso dos procesos de consultoría é do propio cliente que non sabe seleccionar o seu asesor, deixandose guiar pola súa sona en lugar de pola súa experiencia en proxectos similares.

Nota: O da foto e Josh Hallett e non ten culpa de nada :). Foto de Happy Katie

Corecommerce e o trato ó cliente

2008-05-23T09:08:00.007+01:00

Unha das vantaxes da nova web 2.0 e a posibilidade de aplicacións remotas e solucions chave en man. Buscando posibilidades para crear unha tenda electrónica topome con Corecommerce, unha solución de comercio electrónico todo en un, que ofrece por $39,99 mensuais, aloxamento e software para escomenzar a vender por internet. Non está mal.

O problema ven cando queres contactar con eles, buscar algun dos seus clientes na lingua de Cervantes ou alomenos algunha referencia a eles. Nada. Zero Zapatero. E logo de tres mails, tampouco respostan.

E moi doado conseguir presenza en internet. O que resulta mais costoso, e conseguir atención ó cliente de calidade tanto na vida real coma na virtual. Pera nos mundos virtuais esto é mais importante ca ningunha outra cousa. ¿Pagariaslle a unha empresa por un servicio, cando ela non resposta ós teus mails?. Eu dende logo non.

Por certo, ¿algunha alternativa?

Revista bostezo

2008-05-16T15:59:00.002+01:00

Xa era hora. Por fin unha revista que rompe co discurso monoteista da prensa, co seu formato e cos seus contenidos. Pronto vai nacer Bostezo unha " publicación trimestral de reflexión sobre la cultura y la sociedad actuales que promete dar mucha guerra".
A idea e boa, e os comenzos non podían ser mellores, con paxina web e blog no que empezan a contarnos como se desenrola o seu proxecto. Entre o xornalismo e o deseño, a vangarda e o retro.

Xa me tarda o primeiro número de bostezo!

Via CuatroTipos

Todos somos Yoani

2008-05-08T16:49:00.004+01:00

Yoani Sanchez é unha blogueira por necesidade. No seu pais, non pode berrar, nin queixarse, nin tan sequera sair del. Esta atrapada por un oceano de intransixencia e por un estado que quixo pero non pudo. Un estado que o único que garda de social e o seu nome.

Logo de darlle o premio Ortega y Gasset polo seu blog, os burrócratas concedenlle outro premio: o galardón destinado a aqueles que contan a verdade e ninguen é quen de desmentir. Os seus captores (sen sabelo) deronlle mais credibilidade e popularidade si cabe. Pero a culpa non é deles.

A culpa é de Yoani, que co seu estilo sincero pero sutil, morno e mordaz e coas súas verbas cheas de ilusión contanos a realidade que outros non poden contar. A mesma realidade que a nos xa non nos interesa porque a temos gañada.

Hoxe penso en Yoani e sintome afortunado de non ter que preocuparme polo tamaño do racionamento nin pola posibilidade de sair do pais. E tamén sinto envexa da valentía de Yoani.

Entrevista a Yoani Sanchez en Youtube

Arquitectura da información

2008-05-05T08:35:00.000+01:00

Rematei o Curso de introducción webs eficaces con resultado satisfactorio. Os contidos foron moi extensos e tivemos a posibilidade de realizar un exercicio práctico escollendo un dos bloques temáticos. A miña idea inicial pasaba por escoller o modulo de deseño, e facer ese exercicio practico. Pero a medida que ia avanzando no temario, fun trocando de idea ata facer un traballo sobre arquitectura da información, descartando tamén o modulo de usabilidade.
Para entrar na definición da arquitectura da información, penso que é mais doado cun exemplo. Se unha paxina web fose unha pelicula, a arquitectura da información sería o guión. Un guión completo sobre os actores (contidos), como se colocan na escena (deseño) e como se desenrola a acción (usabilidade). Por iso me gusta, porque é o desenrolo da idea, e podese ver como toma forma.

Cando rematei o traballo, dinme conta que eu xa fixera algo diso para outros proxectos, ainda que descoñecía o nome. Definir as ideas e plasmalas en papel e moi util tamén en outros campos fora da web.

Ser muller nun mundo de homes

2008-05-02T20:43:00.002+01:00

Hoxe entendina. Ela é unha muller nun mundo de tratantes de gando, dúas características dificilmente compatibles. Sempre a vía xurando, releando ata o último céntimo e poñendose perdida de bosta sen impotarlle nada. Malfalada, maleducada e malencarada, tiñaas todas.

Pero hoxe volteina topar, coa súa filla e fora da feira. E xa non era ela. Tiña sorriso. Pedía por favor, e daba as gracias sen decir un taco. Foi alí cando me decatei do duro que ten que ser ser muller nun mundo de homes. Do importante que é ter unha coraza na que se esconder para levar o día a día.

E tamén me din conta do que cambian as persoas dependendo das situacions cambia como o día e a noite.

Mais lecturas e menos días.

2008-04-23T19:57:00.003+01:00

Sempre que ven alguen novo á miña casa vivo a mesma situación incomoda. Na estantería do meu salón, conviven libros de deseño, grafismo, arquitectura, fotografía con comics e algun que outro libro de ciencia. Todos libros gráficos, e dicir con apenas nada que leer. Os meus artistas de comic favoritos (Thomas Ott, Charles Burns) conviven con libros de pintura (Van Ghogh, Matisse,...) e outros de grafikismo e demais.

Os meus novos visitantes paranse ante a estanteria de libros coloridos, e escollen un en busca de textos, apenas inexistentes para logo botar un ollo entre as paxinas e preguntarme con cara de asombro...

¿E ti que les aquí?

Teño que recoñecer que non me gusta nada que me pregunten eso, pero cheo de paciencia adoito responder que están de adorno, que mos regalaron ou que simplemente non sei ler. Asi que xa sabes, si ves á miña casa e ves todos esos libros, mellor non preguntes :)

Hoxe, o día do libro, e un momento coma calquer outro pra reflexionar sobre a lectura. As mais típicas, as menos, as mais fantasiosas, as reais, as actuais. Todalas lecturas pagan a pena.

Cando me mergullo entre as paxinas dun libro, cando non son eu se non outra persoa, cando descubro o asesino sintome realmente poderoso. E todos queremos ser poderosos, ¿non si?

Karl Bloosfeldt

2008-04-23T09:09:00.000+01:00

Dipsacus fullonum
Karl Bloosfeldt

Karl Bloosfeldt foi mais botánico ca fotografo, pero as súas fotografías mais alá da didáctica científica amósanos un universo de formas, fractais e texturas. Toda unha mostra de arquitectura vexetal , de pequenos detalles que magnifica ata poder aprecialos con claridade. O seu traballo abriulle os ollos a outros artistas, arquitectos e deseñadores tanto que pasou parte da sua vida ensinando a dibuxar elementos vexetais simétricos para decorar pilares portas, mobles...

E a precios populares!

Os bos contidos

2008-04-15T18:38:00.003+01:00

Ando algo liado co curso introductorio ó deseño de webs eficaces, que consta de tres partes:

Deseño
Usabilidade
Arquitectura da información

Un temario completiño, que coincide nunha mesma idea:

!Os contidos son o mais importante!

Eu dende logo, non é a impresión que levo navigando pola maior parte dos blogs. E tampouco pola maior parte dos xornais. Nin das televisions.

Hoxe, cando pra vender un xornal regalanche un tupper, ou cando unha boa parte das paxinas están redactadas unhas a partires das outras (xa sexa automaticamente ou manual con corta e pega) non sei si son eu o que non me entero, ou si a realidade supera á ficción.

Apple e os estúpidos

2008-04-09T20:21:00.003+01:00

La paradoja de Mac en general es que parece una computación diseñada a prueba de estúpidos curiosamente usada en general por la gente menos estúpida.

Martin Varsavsky
Emprendedor e menos estúpido

Fonte

Mackbook lack four

2008-04-08T13:48:00.006+01:00

1.Macbook
2. Mesa Lack. Ikea
3. Puff Dado negro

A miña propia historia de Internet

2008-04-01T16:15:00.005+01:00

Estou empezando un pequeno curso introductorio ó deseño de webs eficaces, que non me ven mal para aprender un pouco de usabilidade e arquitectura da información, e que conta con alguns profesores de categoría como poden ser Inma Bermejo ou Juan Carlos Gomez.

O caso e que o primeiro bloque está adicado a HTML, e traeme á cabeza recordos moi bos de cando coñecin internet fai uns 11 anos. Lembro o primeiro locutorio de internet en Compostela (daquelas no habia ADSL, RDSI nin Infovia nin rabos de gaitas) e como alí aprendin da man de Santi alguns dos conceptos mais abraiantes deste mundo telemático: a posibilidade de conectarme con ordenadores de todo o mundo e consultar a súa información. A maneira de ensinarme foi estupenda, xa que aprendin as bases de como funcionaba o tinglado este... a nivel de servidores, de clientes, de enrutadores, etc o que ainda me serve hoxe en día. Esto aumentou a miña curiosidade e permiteme ter unha base para comprender teconoloxías actuais que por aquel momento nin tan sequera existían (ainda non se creara o navigador netscape!).

E agora, logo de once anos, doume conta que o HTML non cambiou (case) nadiña e que xa pode ser o momento dalgun tipo de revolución verdadeira nesto da grande rede...

O porco feliz

2008-03-28T12:07:00.001Z

Os blogs coma fontes xornalísticas

2008-03-26T09:24:00.004Z

Parece que os xornais tradicionais estanse a dar conta do impacto que teñen os blogs nas novas. E parece que o diario portugues publico.pt e dos primeiros en engadir enlaces os blogs que falen da nova para poder contrastala e profundizar no tema.

Alguns xornalistas (e profesionais) parecen ter medo o novo xornalismo cidadan. Outros non.

Ata sempre Mr Ballam

2008-03-20T09:33:00.004Z

Tiven a oportunidade de ver a John Ballam cando era un cativo, hai uns vinte anos. Ainda que xa o vira pola tele, sorprendeume ver na plaza da miña vila o espectaculo dun home vestido de cowboy e facendo pasodobles tocando nunha porta. O seu repertorio estaba composto por pezas de folklore peninsular con versions de clásicos do Oeste, algo bastante orixinal por aquel enton (e ainda agora). Logo lembro uns anos despois unha serie (ou uns gags dentro dun programa) no que viaxaba en un sidecar xunto con Vladimir, o vampiro de Pontevedra. Do mais surrealista que saiu da telegaita.

Enterome polo blog de Andres Milleiro que o Gran Ballam pasou a mellor vida. Agora estará xunto cos seus idolos John Wayne asubiando sintonías de Morricone. Sempre nos quedarán os seus videos para recordalo.

GPS Art and Beauty

2008-03-18T09:24:00.008Z

Cando en 1983 o Departamento de Defensa dos Estados Unidos liberou para uso civil a súa aplicación militar NAVSTAR GPS (con algunhas restriccions) de seguro que non imaxinaban todolos usos que se lle poderían dar á mesma. Dende a navegación maritima ou terrestre ata a localización e obxetos roubados, topografía ou a investigación científica. Unha morea de usos e disfrutes para unha tecnoloxía propietaria e con restriccions: na primeira do , os yankis modificaron o sistema para inducir un erro e que non fose aproveitado polo enemigo (hai rumores de que os iraquis tamén lle trampearon o invento para inutilizarllo).

En calqueira caso, os usos civis da tecnoloxía GPS non deixarán de sorprendernos:

Un cervo manten un blog coa sua xeolocalización. Mediante un GPS e un transmisor por mobil, o cervo anuncia a súa posición cada cinco minutos e podese seguir con google maps.
Nokia crea un sitio no que o artista Stavros mostra os recorridos que fai nun mapa, no que el chama "arte do posicionamento": debuxos formados polos seus paseos.

Non deixarei de abraiarme con todalas posibilidades desta tecnoloxía, e sobre todo de preocuparme ata donde nos pode levar. Os telefonos de última xeración que incorporan GPS poden ser un Cabalo de Troia para conocer a nosa posición ainda que nos non queiramos (e ainda que non incorporen GPS). Medo me da...

Lordi Vs Chikilicuatre

2008-03-10T14:43:00.006Z

Non podo deixar de sorprenderme pola victoria do chiki-chiki na selección para Eurovisión, a pesares de Televisión Española e os seus presentadores. Por outra banda, está claro que o poder de convocatoria (e o marketing) que aportou "El Terrat" (productora de Buenafuente) deixou ó resto de participantes en clara desventaxa técnica e con poucas posibilidades de gañar. Hoxe na música, xa sabemos que o secundario é a calidade...

Non é a primeira vez que vaia Eurovisión unha parodia. Ocurreu con Lordi, grupo heavy metal fines que representou ó seu pais en Eurovisión e gañou!(video ó fin da entrada). A gran diferencia, e que o grupo fines tiña unha calidade bastante superior, a pesares de ser unha parodia. A outra diferencia, e que en Finlandia o rock e o heavy está aceptado socialmente, namentres que aqui "somos todos uns porreros".

"cada un come do que gusta, dixo o que comía os mocos"

Moito paripé

2008-03-05T10:17:00.005Z

Moita apariencia e o que hai...
Chamo a Supervisión y Control para pedir cita para a ITV, e preguntanme si quero ser atendido en galego ou castelán. Escollo galego, e todolos operadores ocupados. Volvo tentalo coa mesma sorte, e unha terceria vez mais do mesmo. PAra a cuarta vez ocorreseme pedir que me atendan en castelán e nuns intres pasanme cunha operadora.

E digo eu, ¿de verdade existen eses operadores que te atenden en galego, ou é todo unha pantomima? ¿De existir, que porcentaxe supoñen sobre o total de operadores?. A ver si vai ser que todo o mundo solicita que o atendan en galego... vai ser que non.

Para unha lingua falada polo menos por un 40% da poboación, ¿sería esixible un 40% dos operadores galegofalantes?

Como me mola Público

2008-02-26T10:00:00.003Z

Nunca fun moi aficionado ós xornais, en parte por falta de tempo e en parte por falta de interese. O do tempo, ainda non o arranxei, pero o diario Público meteme ganas case todolos días de leer o xornal.

Público e un diario do xigante emerxente Mediapro. dirixido por un blogueiro curtido en mil batallas : Nacho Escolar, fillo de Arsenio Escolar director de 20 minutos. A linea editorial e bastante sociata, todo hai que dicilo, pero existen moitas razons polas que me gusta :

Custa 50 centimos de euro (un euro nas fines de semana xunto con DVD,CD ou libro de regalo). Queixanse os libreiros que lle queda pouco marxe...
Pouco peso da política e de novas locais contra maior peso da cultura. Ten outro enfoque diferente a todolos diarios.
Maquetación, moi comodo de ler ainda que ten bastantes seccións. Deseño e infografías, das mellores que vin (cousa de Chiqui Esteban e Alvaro Valiño) e predominio da cor. Fantástico traballo.
Seccións diarias de Ciencia e Historia, unha paxina para cada unha.
de excepción, El Gran Wyoming ou Espido Freire
cun blogues dos columnistas.

Estas características alongan a súa vida útil dunha maneira insospeitada. Podes coller o de uns días atras e seguir lendo sen que pareza atrasado. Ten moito contido fora da actualidade. A medio camiño entre o xornal e a revista. Recomendado os venres co regalo de DVD. Público aumenta a curiosidade.

Manuel Campo Vidal, rei de España

2008-02-25T21:09:00.004Z

Vexo ó xornalista Manuel Campo Vidal en 4 de 7 canles de televisión, xa parece o rei despaña dando o discurso de Nadal. ¿E fai falta tanta carallada pra un debate de dúas persoas?.

E digo eu, ¿porque a galega vense as cores con menor saturación? adoita pasar nas retransmisions multicanle...

Pensa global, actúa local

2008-02-20T20:16:00.005Z

"Think global, act local" foi o lema das manifestacións antiglobalizacions que se celebraron en Seattle no ano 1999, unhas das mais duras que eu recordo. Pero non imos falar de globalización polo momento, senon de blogues (como de costume).

A rede, os foros, os blogues, as comunidades, e todos esos servicios web 2.0 que xurden cada día coma o pan de sapo nun outono (normal) galego acurtan as distancias entre persoas. A xente xa non se agrupa polo lugar onde vive, xuntámonos segundo intereses comuns, proximidade ideolóxica ou mesmo afinidade persoal salvado as barreiras xeográficas. As distancias na rede midense en clicks e non kilómetros nin horas de viaxe. Polo menos, esta a tendencia.

(Nunca sospeitei algo parecido de neno, cando o trafico de TDK´s, o prestamo de libros ou o disfrute de peliculas dependía da magnitude do teu pobo e Correos era o único enlace válido co exterior. Agora penso, que estabamos nunha situación cultural semellante á economía cubana: aproveitando o pouco que podía chegar a unha vila pequena e maltratando os soportes con miles de copias, lecturas ou pases. Ainda hoxe, resultame abraiante).

Por outra banda estan os nosos veciños, porta con porta, dos que nos separan unhas distancias moi curtas e dos que a moitas veces non sabemos nada. A rutina mantennos inmersos no noso universo e o contacto limitase a unha típica conversación de ascensor, a pesares de que compartimos moitas cousas: vivimos na mesma vila, na mesma provincia, a mesma antena de televisión, e de ahí para arriba, podemos ser do mesmo grupo de idade, votar ó mesmo partido, etc.

¿Pode ser que os blogues estén pouco aproveitados no eido local?. Ainda que compartimos moitas cousas, non nos comunicamos en xeral, e os blogues non se usan para iso ainda que poderían tener moitas e moi interesantes aplicacións:

Comunicades de veciños, asociacións veciñais, centros sociais e plataformas reinvidicativas poderían usar internet para facer chegar as súas inquedanzas ou organizarse internamente. O movemento veciñal pode ter a capacidade comunicativa dun gabinete de prensa nas súas mans.
Grupos de amigos, pandillas, tribus, peñas, xuntanzas, colegas, etc. Os que adoitan a reunirse por algunha razón, para coordinarse e comentar as xogadas.
Agrupacións políticas locais, medios locais de comunicación, institucions públicas

Seguro que se mes escapan moitos, pero penso que todos estos grupos pdoerían sacar partido dun bloguee. Seguirei cavilando nisto.

Blogastronomos que leo

2008-02-15T21:47:00.002Z

Somos unha potenzia

2008-02-15T20:43:00.005Z

Como un slogan electoral, coma un soplo de aire que nos eche o peito esta era o nome dun programa da telegaita e mais dunha campaña pseudoinstitucional que pretende fomentala autoestima nacional. Non serei eu quen discuta a conveniencia e veracidade desta frase mais existe un eido no que realmente estamos nun nivel sobresainte : a blogosfera gastronomica.

Os blogastronomos galegos proliferan e lideran as iniciativas de difusión da cociña por medio de blogues. Cabe destacar dous feitos:

A creación de un código de boas prácticas chamado código cociña, ó que xa se sumaron 80 blogues da peninsula. A autoregulación existe, !e parece que furrula!
A convocatoria dentro do Forum Gastronómico 08 que se celebrará en Santiago durante esta fin de semana, dun encontro de bloggers enogastrónomos que mete medo nas súas expectativas, e parece que vai mellorar o resultado doutros encontros parecidos celebrados en cidades moito mais grandes.

Parece abraiante o poder de convocatoría e a influencia que teñen estes blogues que falan de viños, de restaurantes, de pratos, de produtos e cada vez mais de consumo (unha derivación importante e que xa meteu nalgún susto ós responsables de marketing)pero unha das razons para o seu éxito e que falan dende o disfrute, entusiasmo e curiosidade que lle produce a súa aficción. Secadra tamén ten que ver , sendo un perfecto caldo de cultivo para o fomento da gastronomía en xeral. E secadra producense sinerxias nas dúas direccións.

O caso e que ainda que non teñamos equipa de futbol nos mundiais, si que podemos presumir de ser unha potenzia no gusto pola comida. Era visto.

De cañas cos blogastrónomos. Podese ver en A nosa Terra.

Proxecto UNO

2008-02-12T23:18:00.001Z

Pois xa ando a voltas cun novo proxecto. De momento ando rastrexando sobre televisión e internet (posiblemente as dúas canles de comunicación mais influintes)e topome con varios grupos de resultados

Software que permite ver contidos de televisión no ordenador xa sexa de canles xeralistas (coma zattoo) ou contidos mais específicos (joost e miro). Son contidos transmitidos pola rede.

Videoblogs e similares como Mobuzz.tv . Tamén Camara Oscura 2.0 un programa de La 2 que publica videos creados polos espectadores.

Pero parece que no vello continente a television e internet non acaban de facer boa parella. Pode ser porque a televisión e un medio pasivo e internet posibilita maior interactividade a cambio de maior intervención do usuario. A velocidade de conexión tampouco garante fluidez nin permite unha calidade moi alá.

Habera que seguir investigando sobre o tema...

Eu son curioso

2008-02-12T21:24:00.001Z

A curiosidade é unha desas cousas que nos recorda cando eramos nenos e descubriamos en cada recuncho unha novidade. Hoxe, permitenos rebuscar un pouco mais e revivir esas sensacións infantís ademais de aprender cousas novas. E diso se trata este blog, de aprender e remexer. De facer e desfacer. E de moito devanar nos miolos, porque disque un non pode estar parado.

Falaremos de tecnoloxía, de como conseguila e aproveitala, de curiosidades e proxectos, de ideas e visibles e de calquera outra cousa que quedara por falar, sempre dende preto. Porque estou seguro que entre todos poderemos chegar mais aló, porque eu non sei, mais quero aprender.